Tüh…
Demiryolu tam geliyor derken, yine gelemeden gitti.
Ulaştırma ve Altyapı Bakanı Abdulkadir Uraloğlu’nun Aksaray’a bir açılış için geleceği duyurulmuştu. Hatta bu geliş, medyada da yer bulmuş, “Bakan geliyor” haberleri yapılmıştı. Ortaköy ilçesindeki açılış programı vesilesiyle, Aksaray kamuoyunda doğal olarak tek bir beklenti oluşmuştu:
Aksaray Demiryolu…
Ben de saf saf beklemeye başladım.
Dedim ki, “Belki bu kez olur.”
Belki Sayın Bakan, Aksaray–Ulukışla Demiryolu ile ilgili önemli bir açıklama yapar.
Hatta hayal bu ya…
Bir basın toplantısı olur (büyük hayal), ben de sorumu sorarım.
Hazırdım soruma:
“Sayın Bakanım, Aksaray Demiryolu 2080 yılında mı ihale edilir?
Ve Aksaray’a neden bu kadar öfkelisiniz?
Bugüne kadar Aksaray’ın her talebini çevre illere layık gördünüz;
biz size karşı bir kusur mu işledik?”
Sonra yine hayal işte…
Belki Sayın Bakan beni utandırır,
“Aksaray–Ulukışla Demiryolu Hattı Projesi ihale edildi” der,
Ben de köşemde mahcup olurum.
Ama olmadı.
Hayallerim bile raydan çıktı.
Sayın Bakan rahatsızlandı ve program iptal edildi.
Doğal olarak Aksaray ziyareti de gerçekleşmedi.
Buradan kendisine geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz. Sağlık her şeyden önemli, buna diyecek söz yok.
Ama Aksaray açısından tablo yine değişmedi.
Demiryolu yine konuşulmadı.
Yine açıklama yok.
Yine tarih yok.
Yine umutlar ertelendi.
Biz Aksaray’da artık şunu ezbere biliyoruz:
Demiryolu konusu her gündeme geldiğinde,
ya program iptal olur,
ya saat yetmez,
ya gündem yoğunlaşır,
ya da “ilerleyen süreçte” denir.
O süreç de nedense hiç gelmez.
Demiryolu tam geliyor derken…
Bu kez de rahatsızlık gerekçesiyle gelemeden gitti.
Biz beklemeye devam edelim.
Belki bir gün,
hayallerimiz değil,
tren gelir.
boş gelir….
