Madem klonlama işine girdik,
bir kaç tane de İYİ Parti Aksaray Milletvekili Turan Yaldır’dan klonlamak şart oldu.
Çünkü görünen o ki;
adam tek başına muhalefet etmekten yorulmuş olabilir ama vazgeçmiş değil.
Bugün “Meclis’te Aksaray adına kim konuşuyor?” diye sorulsa,
cevap ne yazık ki çok kısa:
Bir kişi.
O da Turan Yaldır.
Aksaray’ın turizmi…
Havalimanı meselesi…
Kayak merkezinin akıbeti…
Altyapı sorunları…
Unutulmuş, ötelenmiş, rafa kaldırılmış projeler…
Bu başlıkları Meclis kürsüsüne taşıyan,
bakanların önüne koyan,
ısrarla gündemde tutmaya çalışan
tek bir milletvekili var.
Ne alkış bekliyor,
ne arkasında kalabalık bir ekip var,
ne de siyasi konfor arıyor.
Tek başına…
Ama ses vererek.
Aksaray’da MHP milletvekili var mı?
Kâğıt üzerinde var gibi.
Ama sahada, Meclis’te, Aksaray’ın sorunları konuşulurken
varlığıyla yokluğu arasında gidip gelen bir tablo söz konusu.
Ramazan Kaşlı ismi artık Aksaray kamuoyunda
“En son ne zaman konuştu?”
“Meclis’te Aksaray adına ne dedi?”
sorularıyla anılıyor.
Aksaraylı yoruldu.
Sessizlikten yoruldu.
Etkisizlikten yoruldu.
Açık konuşalım;
önümüzdeki ilk genel seçimlerde kendisinin yeniden aday olmaması,
Aksaray adına daha hayırlı olacaktır.
Turan Yaldır’ın yaptığı şey aslında çok net:
Destek gelmese de konuşmak.
Alkış olmasa da bastırmak.
Yanında kimse olmasa da gündem oluşturmak.
Bugün Aksaray’ın;
havalimanı meselesi,
turizmde geri kalmışlığı,
kayak merkezinin kaderi,
yatırımlarda ötelenmesi
Meclis tutanaklarına giriyorsa,
orada Yaldır’ın izi vardır.
Ama tek başına ne kadar?
Aksaray’ın ihtiyacı çok net:
👉 Konuşan milletvekili
👉 Üzerine giden milletvekili
👉 Rahatsız eden milletvekili
O yüzden diyorum ki;
Evren Dinçer’i klonlamak yetmez,
üç–dört tane de Turan Yaldır klonlamak gerekir.
Çünkü Aksaray’ın sorunları,
bir kişinin omzuna yüklenecek kadar hafif değil.
Evet, Aksaray’ın milletvekilleri var.
Ama ortada Aksaray’ın hakkını gerçekten vekâlet eden bir tablo yok.
Meclis sıralarında oturanlar var,
basın fotoğraflarında poz verenler var,
açılışlarda kurdele tutanlar var…
Ama konu Aksaray’ın kaderini değiştirecek meseleler olunca,
herkes bir anda sessizliğe bürünüyor.
Turizm potansiyeli var.
Tarım gücü var.
Lojistik avantajı var.
Coğrafyası güçlü.
Ama hâlâ:
Havalimanı yok.
Turist şehirde kalmıyor.
Büyük projelerde adı geçmiyor.
Neden?
Çünkü milletvekilleri birlikte hareket edemiyor.
İktidar ayrı telden,
muhalefet ayrı telden.
Sonuç:
👉 Ortak akıl yok
👉 Ortak proje yok
Milletvekilliği;
Ankara’da görünmek değildir.
Bakan ziyaretinden sonra “verimli görüşme” paylaşımı yapmak değildir.
Milletvekilliği;
şehrin kavgasını Ankara’ya taşımaktır.
Aksaray’ın meselesi için masaya yumruk vurmaktır.
Ama biz ne duyuyoruz?
“Şimdi sırası değil.”
“Zamanı gelince.”
“Şartlar uygun değil.”
Aksaray’ın zamanı 20 yıldır gelmiyor.
Bir bakan,
“Ya havalimanı ya demiryolu”
dediğinde,
tek bir milletvekili çıkıp
“Biz ikisini de istiyoruz”
diyemiyorsa…
Orada şehir adına bir zaaf vardır.
Nevşehir istiyor, alıyor.
Niğde bastırıyor, kazanıyor.
Kayseri talep ediyor, sonuç alıyor.
Biz ne yapıyoruz?
İzliyoruz.
Kınıyoruz.
Sonra unutuyoruz.
Aksaray’ın sorunu sadece proje eksikliği değil.
En büyük sorun cesaret eksikliği.
Kimse risk almak istemiyor.
Kimse “Bu benim meselem” demiyor.
Kimse masaya yumruğunu vurmak istemiyor.
Sonra da
“Ankara bizi duymuyor”
diye yakınıyoruz.
Ankara duymuyorsa,
sebebi yüksek sesle konuşmamamızdır.
Bu şehir;
lafla büyümez,
ziyaretle kalkınmaz,
fotoğrafla kader değiştirmez.
Aksaray’ın;
çekişmeyen, birleşen,
bahane üretmeyen, proje üreten,
sessiz kalan değil, rahatsız eden
milletvekillerine ihtiyacı var.
Aksi hâlde biz;
Nevşehir’i izlemeye,
Kayseri’yi konuşmaya,
kaderimizi “nasip” diye adlandırmaya
devam ederiz.
Ama bu kader değil…
Bu tercih.
Dolayısıyla Aksaray İçin En bence Hayırlısı
Evren Dinçer’i klonlamak yetmez,
üç–dört tane de Turan Yaldır klonlamak gerekir.
Çünkü Aksaray’ın sorunları,
Her Geçen Gün Büyüyor